Умот како приемник, а не како творец/креатор на мислите.

Психолозите истражуваат фасцинантна идеја што го предизвикува начинот на кој го разбираме човечкиот ум.

Мислите можеби не се нешто што активно го произведуваме. Наместо тоа, тие можат да се појават, да пристигнат или да излезат од подлабоки потсвесни процеси надвор од свесната контрола. Наместо да бидат создадени момент по момент, мислите се појавуваат автоматски, често без предупредување или намера. Студиите за снимање на мозокот покажуваат дека невронската активност поврзана со мислата започнува милисекунди пред лицето да стане свесно за неа. Ова сугерира дека свеста доаѓа откако мислата веќе се формирала, а не претходно.

Истражувањата за медитација исто така го поддржуваат ова, покажувајќи како мислите се појавуваат спонтано кога умот е мирен, а потоа бледнеат кога вниманието се менува. Оваа перспектива го менува начинот на кој се однесуваме кон анксиозноста, креативноста и самоосудувањето. Ако мислите се примаат, а не се избираат, тогаш нивното набљудување без приврзаност станува полесно. Менталната јасност може да дојде не од контролирање на умот, туку од слушање со свест. Умот може да биде помалку како писател, а повеќе како радио, прилагодувајќи се на сигнали што веќе се во движење.

Ако ве заинтригира ова истражување и теза. еве ги статиите за научните истражувања