Tesla го менува начинот на кој се прават автомобили.

Наместо да се склопуваат метални или пластични панели и потоа да се носат во огромна бојадисница каде се прскаат слоеви боја, се пече во рерни и се полира со денови, компанијата разви процес каде бојата и заштитниот слој се ставаат директно во моментот кога се формира панелот.Сè е опишано во патентот WO 2025/151308. Голема машина, тешка преку сто тони, во еден ист метален калап прво влева основна пластична смеса која станува цврстиот дел од панелот – вратата, поклопецот, страничниот дел.

Додека тој материјал е уште топол и мек, машината веднаш додава тенок слој обоена полиуретанска смеса. Тоа не е обична боја што се прска одозгора и може да се излупи – оваа смеса хемиски се спојува со основата, станува едно со неа и излегува готов панел со боја, сјај и заштита внатре во материјалот.Зошто е ова голема работа? Бојадисницата е најскапиот, најзагадувачкиот и најбавиот дел од секоја фабрика за автомобили. Троши огромна енергија, вода, хемикалии и создава испарувања што се лоши за воздухот и луѓето. Со овој метод Tesla го брише целиот тој дел од процесот. Фабриката станува помала за околу една третина, производството оди побрзо, а панелите се многу поотпорни на гребаници, камчиња и сонце затоа што бојата не е само на површина – таа е дел од самиот материјал.Прво ова ќе го видиме на Cybercab, малото автономно возило без волан и педали што Tesla го најави како роботакси. Панелите се пластични, бојата е вградена во нив, а возилото е направено да биде евтино за масовно производство и лесно за поправа. Ако се оштети панел, се откачува стариот и се става нов – без да се чека бојадисување и без да се појавува разлика во бојата.

Ларс Морави, кој води дел од инженерингот во Tesla, го потврди: „Нема бојадисница за Cybercab. Бојата се инјектира истовремено со формирањето на панелите.“ Техниката не е измислена од нула – слични методи се користат за помали делови во други индустрии – но Tesla го скалира за цели панели на возило и го става во центарот на производството.Ако успее во голем обем, ова може да го направи Cybercab значително поевтин за правење и одржување. За флотата на роботаксија, каде возилата ќе возат огромни километри и ќе добиваат гребаници секој ден, панели што не се лупат и не се бојадисуваат повторно се огромна предност.

Сè уште не се знае дали ќе работи совршено од прв пат – полиуретанските материјали се тешки за рециклирање и бараат многу енергија за разделба – но за животниот век на такво возило (10–15 години интензивна употреба) предностите изгледаат поголеми од проблемите.Во Giga Texas веќе се вработуваат луѓе специјализирани за пластика и алатки, па производството се ближи. Ако излезе како што ветуваат, ова може да биде една од најголемите промени во автомобилската индустрија во последните децении – не само за Tesla, туку за сите што сакаат поевтини, почисти и поиздржливи возила.